شوق پرواز

گل نرگس تولدت مبارک !

هوالمحبوب

می شنوی ؟

دوباره صدای هلهله عرشیان به گوش می رسد

همه در تلاشند ، زمین و آسمان را آذین بسته اند

چرا که او می آید !

در پانزدهیم (15) روز از ماه شعبان ، ماه حبیب خدا

می آید تا بگوید خدا یکی (1) است و چهارده (14) آینه دارد ، چهارده محبوب

و من چهاردهمین هستم !

او که عالم ، همه منتظر آمدنش بودند

ایهاالناس ! منم مهدی !

همان بقیه اللهی که خیر لکم بوده و هست ! ان کنتم مومنین !

گل نرگس !

تولدت مبارک مولا!

اما مهدی جان ! ما همچنان منتظر ظهوریم

و بی تاب شنیدن آن ندای آسمانی!

چه لحظه باشکوهی است آنگاه که محبوب زمان بر خانه حضرت عشق تکیه می زند ،

و با صدایی که عرش را به لرزه می افکند محبان خویش را فرا می خواند :

کجایند منتظران من ؟

اناالمهدی !

کجایند آنها که فریاد می زدند :

متی ترانا و نریک

اینک زمان دیدار است

من حاضرم !

اما دریغ..........شما هنوز هم غایبید !!

آه مولا دلم پریشان است

اگر هنوز غایب باشم چه کنم ؟

شما همواره حاضر بوده اید ، برای آنان که اهل دل بوده و هستند !

کسی که هیچ گاه ندید و نشنید و نبود ، من بودم !

به قول حافظ :

میان عاشق و معشوق ، هیچ حائل نیست

تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز

یا مولا ! ای کاش عنایتی بکنید تا دوران غیبت ما به سر آید !

آنگاه خود بر تمام جهان جلوه گر شوید

اللهم عجل لولیک الفرج واجعلنا من انصاره و اعوانه

آمین یا رب العالمین

+نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم شهریور 1385ساعت13:52توسط شوق پرواز |

بنده درگاه ثارالله باش !

هوالمحبوب

کیست این پنهان مرا در جان و تن کز زبان من همی گوید سخن ؟

گوید او چون شاهدی صاحب جمال حسن خود بیند به سر حد کمال

از برای خودنمایی ، صبح وشام سر برآرد گه ز روزن گه ز بام

لاجرم ، آن شاهد بالا و پست با کمال دلربایی ، در الست

جلوه اش گرمی بازاری نداشت یوسف حسنش خریداری نداشت

ماسوا آیینه آن رو شدند مظهر آن طلعت دلجو شدند

پس جمال خویش در آیینه دید روی زیبا دید و عشق آمد پدید

مدتی آن عشق بی نام و نشان بد معلق در فضای بیکران

پرده ای کاندر برابر داشتند وقت آمد ، پرده را برداشتند

ساقیی با ساغری چون آفتاب آمد و عشق اندر آن ساغر، شراب

پس ندا داد او نه پنهان ، برملا کالصلا ای باده خواران ، الصلا

جمله ی ذرات از جا خاستند ساغر می را ز ساقی خواستند

بار دیگر آمد از ساقی صدا طالب آن جام را برزد ندا :

ای که از جان طالب این باده ای بهر آشامیدنش آماده ای

این نه جام عشرت ، این جام ولاست دُرد او دَردست و صاف او بلاست

تر شد آن یک را لب ، این یک را گلو وز گلوی کس نرفت آن می ، فرو

چون موافق با لب همدم نشد آن همه خوردند و اصلا کم نشد!

باز ساقی برکشید از دل خروش گفت ای صافی دلان دردنوش

مرد خواهم همتی عالی کند ساغر ما را ز می خالی کند

انبیا و اولیا را با نیاز شد به ساغر ، گردن خواهش دراز

باز بود آن جام عشق ذوالجلال همچنان در دست ساقی ، مال مال

باز ساقی گفت تا چند انتظار ؟ ای حریف لا ابالی سر برآر !

چون به موقع ساقیش درخواست کرد پیر میخواران ، ز جا قد راست کرد

زینت افزای بساط نشأتین سرور و سرخیل مخموران ، حسین

گفت آنکس را که می جویی منم باده خواری را که می گویی منم

شرط هایش را یکایک گوش کرد ساغر می را تمامی نوش کرد !

عمان سامانی

ولادت دردانه حضرت حق رو به همه شیعیان علی الخصوص شما دوستان عزیز تبریک میگم

هر چه خواهی باش خاطر خواه باش

بنده ی درگاه ثارالله باش !

+نوشته شده در یکشنبه پنجم شهریور 1385ساعت19:42توسط شوق پرواز |